Potentieel is potentieel

Delen

Nieuwe ontwikkelingen leiden vaak tot nieuwe ontwikkelingen: een sneeuwbaleffect zonder duidelijke oorzaak-gevolg relatie. Met de komst van de tablet en smartphone zijn bijvoorbeeld ook apps geí¯ntroduceerd, of was het andersom? In ieder geval staan ontwikkelingen zelden of nooit op zichzelf. Of zo’n (gevolg van een) nieuwe ontwikkeling ook altijd positief is, is nog maar de vraag.

Veranderingen

Verandering roept over het algemeen weerstand op. Zelf heb ik daar geen last van, integendeel: ik heb veel behoefte aan dynamiek en verandering betekent voor mij vaak welkome afwisseling. Ik signaleer nu echter al een tijd een nieuwe ontwikkeling waar ook ik erg ongelukkig van word. In de psychologie heb ik deze trend leren kennen onder de Engelse benaming “˜decivilisation’. In het Nederlands kennen we vooralsnog alleen het antoniem: “˜civilisatie’, wat staat voor “˜beschaving’. Als we even uitgaan van “˜decivilisatie‘ op z’n Neerlands, is dat dus “˜ont-beschaving’. Op het wereldwijde web wordt ook wel de term “˜verhuftering’ gebruikt, ik vind dit wat zwaar maar in sommige gevallen dekt het zeker de lading.

Afspraak is afspraak

Decivilisatie deert me echter niet in het bijzonder. Waar ik me met name aan stoor is het niet nakomen van afspraken. Het lijkt erop dat ik dit in toenemende mate in zo’n beetje alle facetten van mijn leven tegenkom. Zo spreken verschillende managers af mij terug te bellen in het kader van mijn onderzoek en hoor ik hier vervolgens nooit meer wat van, met als gevolg dat ik ze als een soort stalker onophoudelijk blijf nabellen en -mailen (ik wil immers wat van hen). Ook heb ik momenteel wat sollicitaties lopen waar mensen afspreken mij te berichten op een bepaalde dag c.q. tijd en dit helaas niet kunnen waarmaken. Daarnaast valt het mij op dat het bij stage- en/of werkgerelateerde afspraken zo’n beetje traditie is een half uur later aan te vangen. Zelfs mijn eigen vriendinnen moet ik regelmatig herinneren aan verstuurde WhatsApp-berichten, en reageren op een e-mail is in mijn vriendenkring (en helaas niet alleen daar) al helemaal uit den boze.

Deze ongelukkige tendens blijft echter niet beperkt tot mijn leventje. Zo heeft een zekere president van een land in het Midden-Oosten ook grote moeite zich aan gemaakte afspraken te houden:

  • leger doodt Syrische demonstranten (nu.nl)

Trekt men bij verschillende EU-landen het nakomen van de met het oog op de eurocrisis gemaakte afspraken ernstig in twijfel:

  • Griekenland komt afspraken over begrotingstekort niet na (e-controller.eu)
  • Italií« moet afspraken nakomen (nu.nl)

En loopt de zorgsector leeg op patií«nten die hun afspraken niet nakomen:

  • leg patií«nt boete op bij niet nakomen afspraak (nu.nl)

Blauwdruk-denken

Noem mij een blauwdruk-denker en ik kan je geen ongelijk geven. Deels. Ik hou inderdaad van planningen, structuren en schemaatjes. Maar ik hou ook van spanning, avontuur en vernieuwing. En ik geloof er heilig in dat vertrouwen aan de basis van zo’n beetje alles ligt. Het doet mij deugt te lezen dat ik hier niet helemaal allenig in ben:

Maar als 40 procent van de “˜NationaleVacaturebank’-pollers zich groen en geel ergert aan het niet nakomen van afspraken, waarom gebeurt het dan zo veelvuldig en zo massaal?

Overprikkeling

In de wetenschap wordt verwezen naar overprikkeling (information overload, Stanley Milgram, 1970): het tegelijkertijd verwerken van grote hoeveelheden informatie leidt tot het filteren, negeren en vermijden van informatie, en tot een shift naar een meer passieve benadering. En óf wij in deze tijd veel informatie te verwerken hebben (in your facebook)! Ik vind het dus ook niet meer dan logisch dat we gaan selecteren op basis van prioriteiten. Wat ik echter verschrikkelijk irritant vind, is dat mensen desondanks allerlei beloftes doen die ze niet kunnen waarmaken. Ik vind dit echt een ernstige zaak omdat het niet nakomen van afspraken leidt tot vertrouwensbreuk.

Juist nu!

Ik denk dan ook dat het juist nu, in tijden van flexibeler en zelfstandiger werken, belangrijk is dat mensen zich aan hun afspraken houden. Als jouw werkgever je de gelegenheid biedt om een dagje thuis te werken, moet deze er ook van uit kunnen gaan dat je die ene belangrijke deadline haalt en dat je jouw kostbare tijd niet besteedt aan een dagje aan de kust met de kids. Let op: het gaat mij hier niet om het dagje aan de kust, dat moet gewoon kunnen, mits je dan op een ander tijdstip (bijvoorbeeld ’s avonds of in het weekend) alsnog tijd vrijmaakt om die deadline te halen. Als het er echter toe leidt dat je de deadline niet haalt en dus je afspraak niet nakomt, schaad je het vertrouwen van je werkgever. Dit zal er hoogstwaarschijnlijk toe leiden dat je werkgever de lijn aanhaalt en dus in de toekomst wat minder soepel zal zijn. Bummer voor jou, maar zeker ook voor je collega’s!

Ik wil dus iedereen die ook maar een beetje gelooft in Het Nieuwe Werken of Het Normale Werken oproepen om vooral zijn of haar afspraken na te komen, of ze gewoon niet te maken!

Potentieel

Voor een ieder die dit moeilijk of onhaalbaar vindt, is mijn suggestie om voortaan te spreken in potentií«len: misschien kom ik deze afspraak na, maar misschien ook niet. Dat geeft de ander de mogelijkheid om misschien met je in zee te gaan, maar misschien ook niet (lijkt me wel zo eerlijk…).

Onderzoek

Ik wil hier heel graag een grote kanttekening maken: maar liefst 161 lieve vrijwilligers hebben zich in deze drukke tijden aangemeld voor mijn onderzoek. Zeker een kwart van hen heeft de vragenlijst nog geen dag na verspreiding en ruim twaalf dagen voor de deadline van 26 april ingevuld.

Dat brengt ons bij mijn favoriete blauwdruk-onderdeel, de onderzoeksplanning:

De vragenlijst is dus afgelopen vrijdag (13 april, op goed geluk) uitgezet en wordt op 26 april gesloten waarna ik de eerste resultaten mag verwerken. Vervolgens worden op 10 mei de trainingen gegeven (aanmelden hiervoor kan nog steeds!) en kan ik daarna met de tweede analyse beginnen. Het gaat dus vooralsnog erg voorspoedig!

Geí¯nteresseerden en/of mensen die dolgraag geheel kosteloos de inspirerende en praktisch toepasbare trainingssessie over werkbeleving willen bijwonen, mogen mij altijd benaderen. Ik beloof je dat ik reageer! 😉

Meer lezen van Joyce van Randwijk en haar onderzoek naar werkbeleving? Lees dan ook eens:

Onderzoek werkbeleving: Muteren we zo langzaam maar zeker tot Slangenmensen?
Werkbeleving : In your Facebook!
Goedemorgen, ik was je nieuwe collega!
Onderzoek: En de poedelprijs is voor…
Onderzoek: De aftrap… Een onderzoek naar werkbeleving


Delen

About Joyce van Randwijk

As a psychologist, I was urged to take a look into my own head. I discovered that maximising - getting the best out of PEOPLE, PLANET and PROFIT - really energises me.

I am thus interested in social, organisational, positive & environmental psychology.

I like TASTE! My Big Five For Life (the 5 things I really want to do at this time) are:

T o use my personal values, knowledge and experience in order to create an innovatory career test.

A ctively explore new places and experience new adventures.

S ee even more both strong and interesting personalities.

T ake off writing a fiction book about our environment.

E njoying the moment.

 

I am delighted to work at 'De Jonge Krijger' because here I explore oppurtunities to create study and career perspectives for our future generation. Also, I challenge people to discover what they really want to do.

Online

Twitter

LinkedIn

Website

2 comments on “Potentieel is potentieel

  1. Pingback: Hi-RE’s Keek op de week – HRM Weekoverzicht week 17 | HI-RE Social Medium

  2. Pingback: Sociaal jezelf zijn | HI-RE Social Medium

Comments are closed.