Arbeidsmarkt: Het Nieuwe Werken: Wie moet er flexibel zijn?!

      Reacties uitgeschakeld voor Arbeidsmarkt: Het Nieuwe Werken: Wie moet er flexibel zijn?!
Delen

Dit land is dol op dingen regelen. Op wetten en voorschriften. Maar niet alles kan via een wet geregeld worden en in een dergelijk geval gaan we “˜stimuleren’. Met subsidies. Of het afschaffen ervan. Of – het wordt steeds populairder – we roepen een keurmerk in het leven. Met het idee dat zo’n keurmerk iets zegt over kwaliteit of veiligheid en dat het daarom begeerlijk is. Prima. Maar soms zijn het wel hele ráre keurmerken.

Vorig jaar hadden we bijvoorbeeld een keurmerk voor “˜Gezinsvriendelijke Bedrijven’. Dat vond ik al heel bizar. En nu hebben Qidos en LOF een nieuw keurmerk bedacht dat “˜Erkenning Maatwerken’ heet. Ze hebben zelfs de staatssecretaris van Emancipatie zo gek gekregen dat ze hem gaat uitreiken. Ik vind het onbegrijpelijk dat er nog mensen zijn die dit soort dingen serieus nemen.

De vraag waar het bij dit keurmerk om gaat, is “of organisaties het werk van een werknemer voldoende mee laten veranderen met de levensfase waarin hij zit”. Of mensen kunnen werken wanneer het hen uitkomt, desnoods elke dag anders. Het verschil met het “˜Gezinsvriendelijk’-keurmerk ontgaat me trouwens, omdat er ook in dit geval bijna uitsluitend wordt gesproken over de combinatie van allebei-werken-en-kinderen. Joehoe! Dat heeft de eerste keer óók niet gewerkt. Bovendien is het onnodig.

De werkgever is de pineut

Er zijn in dit land onwaarschijnlijk veel manieren waarop mensen hun werktijden kunnen bepalen. Deeltijdwerk is bijna de norm. Contracten van vier of zes uur per dag, daar kijkt niemand meer van op. Allemaal vastgelegd in afspraken en wetten. Maar de Nederlandse werknemer is blijkbaar een Rupsje Nooitgenoeg: nóg meer zelf bepalen, nóg meer aan- of afwezig zijn naar het je belieft. Degene die voor de gevolgen opdraait, is de werkgever. Die moet op allerlei manieren rekening houden met z’n medewerkers. Die moet weer een laptopje en een thuiswerkaansluiting leveren. Die moet soms zelfs maar afwachten of, en zo ja wanneer iemand komt opdagen.

Wat we blijkbaar heel goed kunnen, is wél de lusten, en niet de lasten accepteren. Maar helaas, alleen de zon komt voor niks op. Flexibiliteit kun je krijgen, maar niet binnen geregelde sociale systemen als organisaties. Die functioneren het best als mensen zich over en weer aan afspraken houden en deze niet naar eigen inzicht en behoefte kunnen toe- of aanpassen. Dat moeten werkgevers ook, zich aan afspraken houden. De wereld zou te klein zijn als deze op hun beurt opeens flexibel zouden worden met – pak “˜m beet – de data waarop het salaris wordt uitbetaald.

PR-stunt

De geregeldheid van een baan houdt rechten en plichten in. Wie elke maand een fijn bedrag op z’n rekening wil, moet afspraken aanvaarden. Wie volledige flexibiliteit wil, moet consequent zijn en voor zichzelf beginnen. De overheid moet ophouden met te proberen om iedere gril te “˜regelen’ in een wet of andersoortig voorschrift. Werkgevers moeten ophouden zich de hele tijd maar aan te passen, ook als de minister in de canon inhaakt en zegt: “Het is in hun belang dat werknemers bij hen willen blijven werken”. En wat het keurmerk betreft: als PR-stunt voor de initiatiefnemers zal het z’n nut wel hebben. Maar voor de rest stel ik voor dat we de verantwoordelijkheid nemen over ons leven en zelf ophouden. Met zeuren.

Meer lezen van Annemarie Stel? Annemarie schreef ook:

Social Media: Twitter – het einde van de discretie
AMC: Ik heb geen employer brand, dus ik besta niet
Recruitment: I’m a poor, lonesome recruiter and a long way from Facebook
Recruitment: 4.0, 5.0 – Het einde van recruitment?
Social Media: We sharen alles – zijn we daar blij mee of niet?


Delen

About Annemarie Stel

Annemarie Stel is voorlichtingskundige en gedurende 22 jaar gepokt en gemazeld bij de Rijksoverheid, zowel bij ministeries als bij uitvoeringsorganisaties. Zij heeft een achtergrond in ICT en sinds 1992 in arbeidsmarktcommunicatie, als beleidsmedewerker, adviseur, coördinator en campagnemanager, als laatste van Werken bij het Rijk. Sinds 2007 adviseert ze onder de naam Wervingsvisie.nl organisaties over arbeidsmarktcommunicatie, employer branding en recruitment.

 

Wervingsvisie.nl helpt je bij het bedenken wat je nodig hebt, bij het goed formuleren van de vraag en de mogelijke oplossingen. Het ontwikkelen van een arbeidsmarkt- of employer-brandingstrategie is immers een flinke klus, waarbij je het hoofd moet bieden aan veel ontwikkelingen en onderscheid moet maken tussen ‘best practices’, ‘hypes’ en ‘trends’

 

Meer informatie? Kijk op www.wervingsvisie.nl.