AMC: De toekomst van AMC: jongleren in een draaikolk

      Reacties uitgeschakeld voor AMC: De toekomst van AMC: jongleren in een draaikolk
Delen

De afgelopen weken heb ik hier aan koffiedikkijken gedaan. Wat gaat het vak arbeidsmarktcommunicatie allemaal beleven, de komende jaren? Wat zijn de consequenties van allerlei ontwikkelingen voor het vakde organisatiesde middelende professionals en de bureaus?

De overall conclusie is vermoedelijk dat alles aan het samenvloeien is. En de enige manier om niet in al die ontwikkelingen ten onder te gaan, is zorgen voor behoud van het overzicht. Jongleren, bijna. Want hoe zit het?

Met een flexibiliserende arbeidsmarkt gaat recruitment niet (alleen) meer om het “˜binnenhengelen’ van medewerkers voor vaste banen. Nee, er is werk, dat moet gedaan worden, op enig moment, nu of in de toekomst. Wie kan dat het beste doen? Op welke manier? En wanneer? Dat is vaak lastig te voorspellen. En toch zul je daar duidelijkheid in moeten krijgen en dit koppelen aan een aantal vragen. Wie zijn we? Wat willen we bereiken? Hoe kunnen onze “˜doelgroepen’ daar een rol in spelen? Hoe kunnen we dat communiceren? Hoe kunnen we mensen betrekken?

Niet eenvoudig

Het zijn geen eenvoudige vragen. Onder invloed van hypertransparante media is de speelruimte daarbij enerzijds toe- en anderzijds afgenomen. Er zijn meer mogelijkheden om ons verhaal, onze “˜corporate story’ te vertellen, maar de eisen die aan dat verhaal worden gesteld zijn hoger geworden: het moet consequent zijn, authentiek, menselijk. Dat geldt ook voor de vorm: geen “˜reclame’ meer, reclame is uit. Er wordt gevraagd om een hoog niveau van dienstverlening – met goede websites, vlotte en klantgerichte sollicitatieprocedures, wederzijds contact – gecombineerd met een aansprekende en onderscheidende vorm.

Die vorm, dat mag geen mooi praatje zijn, of een al te ingewikkeld “˜concept’. Niet “˜academisch’ of “˜intellectueel’, maar direct aansluitend bij de ambities van de doelgroep. Het moet passen bij wat een eventuele sollicitant gaat aantreffen. Gedrag mag niet in tegenspraak zijn met het verhaal. En dat allemaal in een wereld waar iedereen iets over ons kan zeggen; positief of negatief en waar we ons zelf ook actief in het gesprek mengen..

Arbeidsmarktcommunicatie is de afgelopen jaren complexer geworden, veelvormiger en planmatiger. Idealiter denken we er nu meer over na. We schakelen (veel) meer bronnen, middelen en media in, we moeten wel. We schakelen onze eigen medewerkers in. De rest van de organisatie. Arbeidsmarktcommunicatie is daardoor ook interessanter geworden, met een langzaam groeiend oog voor het belang ervan. Van het “˜personeeltje’ in 1960 tot – een halve eeuw later – een set geregisseerde werkzaamheden, met activiteiten op verschillende plaatsen, op verschillende manieren, in verschillende samenwerkingsverbanden en met verschillende partners.

Het is lastig dat de expertise momenteel nogal versnipperd is: veel aanbieders houden zich vooral met deelgebieden bezig, zoals online campagnes, websitebouw of middelenontwerp. Er zijn er maar weinig die zich ontfermen over ondersteuning in het totale proces: van hulp bij personeelsprognoses en keuzes in middelen en media tot projectadvisering bij de aanschaf van een recruitmentsysteem. Voor de huidige AMC-bureaus – nu nog teveel geí«nt op hun reclamische wortels – liggen daar de kansen om in een versplinterend vakgebied hun meerwaarde aan te tonen. Werkbare strategieí«n, onderscheidende concepten, perfecte doelgroepanalyses, up-to-date kennis van de markt: daar liggen de kansen.

Het maakt van de AMC-medewerker een manager, iemand die op verschillende borden kan schaken en het hoofd koel weet te houden. Die goed moet worden opgeleid. Die de grenzen van de (on)mogelijkheden kent. Die weet waar expertise te halen is en dat goed in te zetten.

De toekomst van AMC: jongleren in een draaikolk.

Meer lezen van Annemarie? Annemarie schreef ook:

 


Delen