Arbeidsmarkt: Reorganiseren tegen wil en dank

Delen

Wie denkt dat we de economische crisis achter ons hebben, komt flink bedrogen uit. De bouw is een goed voorbeeld van een dramatisch slechte markt. Ook al is een reorganisatie noodzakelijk, ondernemers willen er niet aan.

Ook in andere sectoren binnen het MKB bestaan bedrijven die het nog knap moeilijk hebben. De noodzaak tot reorganisatie is geen zeldzaamheid op dit moment.

Tegen beter weten in wordt een slechte financií«le situatie binnen het MKB gemakkelijk te lang in stand gehouden. Veel werkgevers binnen het MKB kunnen het niet over hun hart verkrijgen om personeel te ontslaan, wanneer het financieel slecht gaat. In mijn praktijk zie ik hen regelmatig worstelen met dit probleem.

Banken zijn een tijdbom

We hopen met z’n allen dat we de crisis snel definitief achter ons kunnen laten en dat de markt weer aantrekt. Tegelijk zien we voorbeelden waaruit duidelijk wordt dat binnen bepaalde sectoren de markt nog lang niet zal verbeteren, zoals in de bouw, waar de vooruitzichten voor 2011 en 2012 niet rooskleurig zijn.

Daarnaast moeten we, binnen markten die wel aantrekken, alert zijn op wat een groep economen noemt: de tijdbom die de banken zijn. Deze economen stellen dat banken weer gewoon op de “oude voet” van voor de crisis verder gaan met waarmee zij bezig waren. Daardoor kunnen de banken ieder moment opnieuw in de problemen komen.

Politiek werkt niet mee

Daar waar de arbeidsmarkt steeds luider roept om flexibilisering, neemt de politiek besluiten die juist diezelfde flexibilisering tegenwerken. In een recent aangenomen motie in de Tweede Kamer staat bijvoorbeeld dat ontslagen vanwege kostenbesparingen niet gehonoreerd moeten worden. Dat zou betekenen dat bedrijven die moeten bezuinigen geen personeel mogen ontslaan.

Tegelijk zien we ook dat de politiek nog steeds niet weet hoe om te gaan met de groep Zelfstandigen Zonder Personeel (ZZP-ers). De  maatregelen die het kabinet wil nemen richting studenten maken het voor hen steeds moeilijker een parttime baan te accepteren naast hun studie. Voor veel bedrijven is dat juist de groep werknemers die het hardst nodig is, zoals in de horeca en de supermarkten. Het zijn slechts enkele voorbeelden waarmee de politiek flexibilisering van arbeidsmarkt tegen houdt.

MKB-er moet goed op z’n zaak letten

De ondernemer die in “de hoek zit waar de klappen vallen”, doet er goed aan dat op tijd te accepteren. Dat betekent dat hij niet alleen naar de stand van de orderportefeuille van vandaag kijkt, maar ook naar die voor de rest van het jaar, en vaststelt wat de gevolgen daarvan zijn in de personeelsplanning. Een slechte orderportefeuille in combinatie met een te grote personele bezetting is dodelijk voor het bedrijf en ook voor de werkgelegenheid voor het totale personeelsbestand. Juist het MKB is daar erg gevoelig voor. In die situatie is reorganiseren de enige optie.

Emotionele last werkgever

Onder andere vanuit de ontslagbescherming voor werknemers, is reorganisatie voor MKB werkgevers een zware emotionele belasting. Als gevolg van het afspiegelingsbeginsel bij ontslag, kan de regelgeving veroorzaken dat juist de werknemer die de werkgever niet kwijt wil het veld moet ruimen. Toch is het doorvoeren van de reorganisatie de beste weg om het bedrijf te herstructureren, voor de lange termijn te behouden en weer gezond te maken. Het enige andere alternatief is faillissement.

Meer lezen van Simon? Simon schreef ook:

 

 


Delen

1 comment on “Arbeidsmarkt: Reorganiseren tegen wil en dank

  1. Pingback: HRM: Flexwerkers: het nieuwe personeel | HI-RE Social Medium

Comments are closed.